Werner Bischof uważany jest za jednego z najważniejszychfotoreporterów na świecie. Jego kariera całkowicie odbiegała od zdobytego początkowo wykształcenia. W latach 1392 - 1936 Bischow studiował w Kunstgewerbeschule w Zurychu, gdzie jego profesorem był Hans Finsler, fotograf tworzący w ramach nowej rzeczywistości.

 

W 1942 roku Werner Bischof pracował jako fotograf mody w redakcji szwajcarskiego magazynu "Du". w 1945 roku odbył podróż po zniszczonej Europie w celu stworzenia dokumentacji zniszczeń wojennych. Dzięki zainteresowaniu prasą międzynarodową, w 1949 roku zostaje członkiem agencji "Magnum".

Fotografia reportażowa zmusiła Bischofa do zmiany stylu pracy, jednak nadal dążył do technicznej perfekcji i kreatywności, jeśli chodzi o światło i formalną kompozycję zdjęć. Odszedł od pozowanej, aranżowanej fotografii studyjnej na rzecz żywych, spontanicznych obrazów. W 1951 roku został zaproszony do współpracy przez amerykańskie czasopismo "Life" do odbycia podróży po regionach objętych głodem w Biharze, w północnych i środkowych Indiach. Podczas tej podróży powstała seria fotografii Głód w Indiach, która przyniosła Wernerowi Bischofowi międzynarodowy rozgłos. Wykonane wówczas zdjęcia świadczą o tym że fotograf jest obiektywnym obserwatorem, który nawet w najbardziej dramatycznych sytuacjach dba o kompozycjęswoich zdjęć. Widoczne jest to jeszcze bardziej na fotografiach towaszyszących cyklowi o Indiach, na których pokazał wychudzone postacie w taki sposób, aby stworzyć mocną kompozycjęzbudowana z pionowych i poziomych linii.
W latach późniejszych Bischof podróżował po takich karajach jak Korea, Japonia, odwiedził Honkong, Indochiny. Fascynowały go dzieci , które pomimo biedy i wojny, były pełne radości życia. Jednym z najbardziej zanych zdjęć przedstawiających dzieci jest Chłopiec grający na flecie w okolicach Cuzco w Oeru. Werner Bischof wykonał tę fotografię w 1954 roku, na kilka dni przed nieszczęśliwym śmiertelnym wypadkiem w peruwiańskich Andach.

 

---

 

Komentarze (0)

Napisz Komentarz