Stefan Arczyński urodził się 31 lipca 1916 roku w Essen. Los obdarzył go zapewne wbrew jego woli życiorysem niezwykłym. Jego rodzina wywodziła się z Wielkiego Księstwa Poznańskiego, polskojęzycznej prowincji państwa Pruskiego. Wielkopolskie korzenie wyznaczały zatem jego drogę życiowa, ale także w sposób wyrazisty ukształtowały światopogląd oraz miały niewątpliwie wpływ na wyznawany system wartości. 

Kilka lat później poślubił Helenę Adamską. W 1918 roku, Stefanowi, który miał wtedy zaledwie 1,5 roku umarła matka. W 1940 roku, 24 letniego Stefana spotkała kolejna tragedia. Ojciec Wiktor Arczyński, członek Związku Polaków w Niemczech, został stracony za swoją antyniemiecką działalność.

Stefan Arczyński zetknął się z fotografią w 1934 roku. Podjął wtedy naukę w zakładzie fotograficznym, gdzie zdobył niezbędne umiejętności warsztatowe. w 1938 roku jako obywatel III Rzeszy został wcielony do batalionów robotniczych (Arbeitsdienst), a po półrocznej służbie został zmobilizowany i powołany do Luftwaffe. Tylko praktyce zawodowej zawdzięcza fakt, że skierowany został do obróbki zdjęć lotniczych, unikając bezpośredniego uczestnictwa w ataku na Polskę. Wraz ze swoją jednostką lotniczą stacjonował początkowo we Francji, potem w Polsce oraz na Ukrainie aż w końcu został przeniesiony z całą jednostką pod Stalingrad. 4 stycznia 1944 roku został poważnie ranny, unikając cudem śmierci w kotle stalingradzkim. Po rekonwalescencji został ponownie wysłany na front wschodni.

Po zakończeniu wojny, w 1945 roku dostał się do niewoli radzieckiej na Łotwie pracując w fabryce zapałek, browarze oraz tartaku. Dzięki patriotycznej przeszłości ojca i jego członkostwu w Związku Polaków w Niemczech, wydostał się z niewoli. Przekazany przez Rosjan w ręce władz polskich trafił do obozu przejściowego w Sierakowie koło Poznania.

Po uzyskaniu obywatelstwa polskiego, dzięki pomocy władz w Kamiennej Górze, Arczyński otworzył tam w 1946 roku swój pierwszy po wojnie warsztat fotograficzny. W 1950 roku przyjechał do Wrocławia stolicy Dolnego Śląska, uzyskał tutaj status twórcy, wstępując do Związku Polskich Artystów Fotografików (nr leg. 119) i zaczął dokumentować powojenne zniszczenia Wrocławia i Dolnego Śląska, starą i nową architekturę, rodzące się życie kulturalne miasta i regionu. Potem sfotografował prawie całą Polskę. Mając status  artysty fotografika , zrezygnował z prowadzenia zakładu fotograficznego, stając się artystą niezależnym.Odbył wiele zagranicznych podróży, był na wszystkich kontynentach świata, zrobił setki tysięcy zdjęć.

Osiągnięcia Stefana Arczyńskiego są ogromne. Zrealizował setki wystaw, wydał wiele albumów autorskich. Twórczość charakteryzuje się perfekcją warsztatową i rzemieślniczą dokładnością. Nigdy nie uległ chwilowym modom czy prądom artystycznym. Fotografie Stefana Arczyńskiego są wynikiem jego wieloletniej konsekwentnej pracy, niespożytej energii i talentu. Artysta jest laureatem wielu prestiżowych nagród regionalnych, polskich i zagranicznych.