Jako że powoli wraca moda na fotografię analogową, postanowiłem przypomnieć stosowane oznaczenia kodów DX.

Obecnie filmy małoobrazkowe w kasetkach w większości (jeśli nie wszystkie) oznaczone są kodami DX. Przy pomocy tego kodu zapisana jest zwykle czułość filmu, ale może być także przewidziana przez producenta ilość klatek i tolerancja naświetlania.

Każdy z kwadracików tworzących kod na kasetce może być albo izolowany (zamalowany zwykle czarnym lakierem) albo nieizolowany (widać blachę obudowy). Wewnątrz aparatu, komorze kasety znajduje odpowiednia liczba styków odczytujących kod. Kody DX są stosowane zarówno w odniesieniu do negatywów czarno-białych jak i kolorowych.

Kody DX

Ilość klatek filmu

masa	niestandardowa	12 klatek	20 klatek	24 klatek
	36 klatek	48 klatek	60 klatek	72 klatek

Tolerancja naświetlania

masa	-0.5 to +0.5 sp	-1.0 to +1.0 sp	-1.0 to +2.0 sp	-1.0 to +3.0 sp

Czułości filmów

masa	nie używany	ISO 25/15°	ISO 32/16°	ISO 40/17°
	nie używany	ISO 50/18°	ISO 64/19°	ISO 80/20°
	nie używany	ISO 100/21°	ISO 125/22°	ISO 160/23°
	nie używany	ISO 200/24°	ISO 250/25°	ISO 320/26°
	nie używany	ISO 400/27°	ISO 500/28°	ISO 640/29°
	nie używany	ISO 800/30°	ISO 1000/31°	ISO 1250/32°
	nie używany	ISO 1600/33°	ISO 2000/34°	ISO 2500/35°
	nie używany	ISO 3200/36°	ISO 4000/37°	ISO 5000/38°