Tadeusz Wański urodził się w 1894 roku Środzie Wielkopolskiej. Z zawodu był handlowcem. Już od 1923 roku działał w Poznaniu jako fotoamator, a 1926 roku został członkiem Towarzystwa Miłośników Fotografii w Poznaniu, w 1930 jego prezesem, a także najmłodszym członkiem pięcioosobowej Kapituły Seniorów Fotoklubu Polskiego. Od 1947 roku należał do Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego. Razem z dwójką innych fotografów: Tadeuszem Cyprianem oraz Bolesławem Gardulskim założył ugrupowanie o nazwie "Trójlistek".

Wański  jest przede wszystkim pejzażystą. Odbywa on długie wędrówki w poszukiwaniu motywu fotograficznego i całymi godzinami wyczekuje na odpowiedni układ chmur czy przebłysk światła, aby tylko móc dać rzecz możliwie żywą i pełną wyrazu. Dążył w swych pracach do podobnie ujednoliconego traktowania scenerii natury i wytworów cywilizacji, których zwornikiem staje się wtopiona w tło ludzka postać. Starał się on jednak osiągnąć większą ekspresję dynamicznym przeciwstawianiem sobie wyrazistych jasnych i ciemnych kształtów. Jak to stwierdził sam w wywiadzie pod koniec życia:„Każdy obraz winien posiadać motyw główny; w przeciwnym razie nie jest obrazem lecz widokiem. Obraz nie powinien posiadać dwóch konkurujących ze sobą motywów. W obrębie głównego motywu winna się odbywać koncentracja światła i cienia”.

Prace Tadeusza Wańskiego przyniosły mu uznanie w Polsce i za granicą. Świadczą o tym dyplomy, nagrody i medale, otrzymane w kraju i za granica. Wystarczy przytoczyć, iż artyście przyznano dyplomy i nagrody honorowe w Lucernie (1926, 1927 i 1928 r.), w Budapeszcie (1933 r.) i Zagrzebiu (1937 r.), medale brązowe w Sopronie (1934 r.) i Wiedniu (1934 r.), medale srebrne w Ottawie (1926 r). Saragossie (1926 r), Rydze (1927 r.), Lucernie (1933 r.) i Wiedniu (1937 r.), medale złote i pierwsze nagrody w Bostonie trzykrotnie (1934 - 35-36 r.) i Wiedniu (1936 r).