Heinrich Zille - urodzony w 1858 roku w Radeburgu koło Drezna. Był przedewszystkim artystą grafikiem, znanym z z tragikomicznych rysunków przedstawiających zwykłych ludzi. Nie był profesjonalnym fotografem, ani amataorem, w latach 1872 - 1875 uczył sie fotografii. Fotografię traktował w pewnym sensie jako hobby z ambicjami artystycznymi.

Zdjęcia Zillego charakteryzowały się typwym dla jego epoki, naturalizmem. Można wręcz założyć że aparat służył mu jako nowy środek zapisu rzeczywistości. Tematyka fotografi Heinricha Zillego była bardzo rozległa, nawet jeśli iększa część zdjęć dotyczy codziennego życia prostych ludzi, można tam znaleźć również widoki Berlina, sklepy i domy towarowe, portrety i autoportrety, akty, zdjęcia rodzinne, podwórka oraz aleje i kamienice ale również wysypiska śmieci i życie codzienne ubogich mieszkańców Berlina.

Prace Heinricha Zillego, głównie grafiki ukazywały się w różnych czasopismach np. Simplicissimus, Lustige Blatter czy Jugend, w 1907 wydał swoją pierwszą książkę Kinder der Strasse (dzieci ulicy). 

Znajomi i przyjaciele wiedzieli o twórczości fotograficznej Heinricha Zillego, jednak dopiero w 1966 roku w jego spuściźnie odkryto ponad 400 szklanych negatywów i około 120 oryginalnych odbitek. Po raz pierwszy wybór prac Zillego pokazano szerszej publiczności w 1967 roku, na wystawie zorganizowanej przez krytyka teatralnego Friedricha Lufta. Większość prac artysty znajduje się obecnie w Berlinische Galerie.

Heinrich Zille zmarł w 1929 w Berlinie.