Film "Fotografowie prowincjonalni" w reżyserii Adama Kulika to dokumentalna opowieść o grupie fotografów amatorów z Zamojszczyzny, którzy w okresie II Wojny Światowej i póżniej aż po lata 60. XX wieku, dokumentowali życie mieszkańców prowincji, wykonując około 2000 fotografii.
Film w sposób poetycki, z nutą nostalgii oddaje klimat tamtego czasu, zderzając fotografie z zachowanymi do dzisiaj nielicznymi obiektami - w filmie wykorzystano ok. 300 zdjęć.
Fotografowie Feliks Łukowski, Edmund Monsiel, Stanisław Krajewski, Michał Wronka i Jerzy Lewczyński w nieskrępowany sposób fotografowali architekturę, twarze, życie codzienne mieszkańców, świeta, śluby i pogrzeby tworząc jednocześnie coś więcej niż dokument tamtej epoki. Najwybitniejszym dokumentalistą okazał się Feliks Łukowski, nauczyciel z Siemnic, który zrobił ok. 1500 zdjęć na terenie wsi należących do gminy Rachanie.
Są fotografie unikatowe: np. wojskowych komendantów wiosek (niemieckiego, ale i sowieckiego, po przejściu frontu), pogrzebu zabitego przez partyzantów Niemca, nasiedlonych folksdojczów z Besarabii (tzw. Czarnuchów), czy oddziału Kozaków, który zatrzymał się w marszu na Berlin. Łukowski z upodobaniem fotografował dzieci, wykonał wiele bardzo interesujących portretów, tworząc swoisty dokument socjologiczny tamtego czasu.
Tylko Jerzy Lewczyński został artystą fotografikiem (jest twórcą pojęcia "archeologia fotografii"), który w tamtych latach fotografował rodzinne Rachanie (udało mu się sfotografować ostatniego chłopa pańszczyźnianego, nieistniejącą już drewnianą architekturę wioski, różnego rodzaju prace, np. budowę drogi, itp.). Tylko wiedza i starania Lewczyńskiego uratowały zbiór Feliksa Łukowskiego. Wykonał odbitki z negatywów przyjaciela i zainteresował nimi Muzeum Zamojskie.
Film dokumentalny został zrealizowany dla TVP oddział w Lublinie w 2007 roku.
Adam Kulik - autor książek, dziennikarz Lubelskiego Ośrodka TV, gdzie zrealizował ok. 50 filmów dokumentalnych i ponad 250 edukacyjnych, reportaży oraz felietonów i filmów dokumentalnych.