| Benedykt Jerzy Dorys (1901 - 1990) |
 Benedykt Jerzy Dorys (ur. 25 maja 1901 w Kaliszu, zm. 19 września 1990 w Warszawie) – polski fotografik, współzałożyciel Związku Polskich Artystów Fotografików. Jerzy Dorys przeszedł jednak do historii jako twórca cyklu zdjęć pt. „Kazimierz nad Wisłą” (1931-32), do dziś jest jednym z najważniejszych osiągnięć polskiej fotografii dokumentalnej pocz. XX wieku.  fot. Benedykt Jerzy Dorys
Fotografował amatorsko od 1914 r. W latach 20. działał w Polskim Towarzystwie Miłośników Fotografii, w 1928 r. debiutuje na pierwszym Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w Warszawie. Rok później otwiera Atelier Fotografii Artystycznej, najpopularniejsze atelier portretowe w stolicy, fotografowała się tsm elita towarzyska Warszawy (aktorzy, artyści, dyplomaci).  fot. Benedykt Jerzy Dorys Rozpoczynał od fotografowania pejzaży, architektury, scenek rodzajowych. W większości zdjęć nawiązywał do estetyki piktorializmu. Takie też były jego słynne sesje portretowe. Poszukiwał w nich własnego kanonu piękna, a jeśli portretował realistycznie, to akcentował „psychologię twarzy” i pochodzenie społeczne. Niewiele osób wiedziało, że oprócz fotografii reklamowej i zdjęć mody jest autorem aktów.  fot. Benedykt Jerzy Dorys Znany ze stosowania techniki wielobarwnych przetłoków. Serię zdjęć jego autorstwa, przedstawiających przedwojenne życie Kazimierza nad Wisłą uznaje się za pierwszy polski reportaż fotograficzny. jego „Kazimierz nad Wisłą” prezentowany był na najważniejszych światowych wystawach polskiej fotografii (Nowy Jork 1979, Paryż 1980/81 i 1992), jako unikalny dokument czasów.  fot. Benedykt Jerzy Dorys Działał m.in w: Polskim Towarzystwie Miłośników Fotografii, Związku Polskich Artystów Fotografików, Warszawskim Towarzystwie Fotograficznym, Sekcji Fotograficznej ZAIKS. W 1968 r. otrzymał tytuł „Honoraire Excellence” (FIAP).  fot. Benedykt Jerzy Dorys  fot. Benedykt Jerzy Dorys  fot. Benedykt Jerzy Dorys |
